Dört hikâye avcısı, tek eski defter
Dört arkadaş olarak yıllarca birbirimize aynı hikâyeleri anlatıp durduk: bir Antik Yunan tapınağı kalıntısında duyduğumuz bir efsane, köy pazarında yaşlı bir anlatıcıdan dinlediğimiz bir masal, tozlu eski bir kitapta bulduğumuz unutulmuş bir söylence. Bir gün bunun artık sıradan sohbet olmadığını, elimizde gerçek bir günce biriktiğini kabul ettik. İlk sayıyı hiçbir beklenti olmadan sadece on bir kişiye gönderdik; bugün hâlâ o ilk okurlardan bazılarına yazıyoruz.
Önce kaynağına gidilir, sonra yazılır
Her hikâye önce kaynağında doğrulanır: efsanenin geçtiği köy, bir ritüelin hâlâ sürdüğü eski bir tapınak ya da sözü edilen eski kitabın ilk baskısı. İçimizden biri oraya gitmeden, yerel bir anlatıcıyla konuşmadan ya da orijinal metni elimize almadan hiçbir iddia günceye girmez. İkinci kez sorgulandığında çürüyen bir ayrıntı, yayından önce mutlaka elenir.